Skip to content

Opieka medyczna w Japonii czesc 4

2 tygodnie ago

524 words

Ten egalitaryzm był konieczny, aby utrzymać koszty na niskim poziomie, zapobiegając wzrostowi – presja na podniesienie poziomu usług do poziomu przewidzianego dla osób zapisanych w najhojniejszym planie. W Japonii wzrost opłat lub dodanie nowej procedury jest bardzo kosztowne, ponieważ jest automatycznie dostępne dla wszystkich. Cały system jest więc nastawiony na to, co naród gotów jest zapłacić jako dopłaty do planów, które ubezpieczają mniej zamożnych i zdrowych. Tak więc, gdy rząd stanął w obliczu kryzysu fiskalnego około 1980 r., Podjęto decyzję o ograniczeniu tych dotacji. Można to osiągnąć jedynie poprzez ograniczenie ogólnych wydatków na zdrowie. Zmiana harmonogramu opłat była dość rygorystyczna od 1981 r., Co stanowi kolejne wyrównanie stosunku kosztów opieki zdrowotnej do produktu krajowego brutto. Opłaty za praktycznie każdą procedurę od początku były dość niskie w porównaniu z tymi w Stanach Zjednoczonych (obecnie około jedna czwarta względnych cen w Medicare) .9 Ograniczenia cen spowodowały większą liczbę procedur nie wymagają zbyt wiele czasu lekarza, jak na przykład zamawianie testów laboratoryjnych. Jednak liczba specjalistycznych procedur, takich jak chirurgia, nie może być znacznie zwiększona, ponieważ wymagają więcej czasu. Harmonogram opłat skraca zatem koszty drogich usług o wysokiej technologii, a jednocześnie wynagradza procedury o niskich kosztach. Wraz z innymi czynnikami, takimi jak kulturowa awersja do procedur inwazyjnych, fakt ten pomaga wyjaśnić, dlaczego liczba operacji chirurgicznych na mieszkańca jest tylko jedną trzecią tej w Stanach Zjednoczonych10 i dlaczego operacja jest głównie świadczona w szpitalach publicznych i uniwersyteckich, które mieć dostęp do bezpośrednich dotacji. Te szpitale mają tylko jedną trzecią liczby łóżek szpitalnych, ale wykonują trzy czwarte operacji wymagających znieczulenia ogólnego
Harmonogram opłat jest aktualizowany co dwa lata, na podstawie zaleceń Centralnej Rady Ubezpieczenia Społecznego Ubezpieczeń, komitetu doradczego Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, który reprezentuje płatników, dostawców i interes publiczny. Konsumentów reprezentują wyłącznie płatnicy i członkowie interesu publicznego (obecnie ekonomiści akademiccy i prawnik). Jednak coś takiego jak ogólny globalny budżet jest zasadniczo wcześniej zdecydowane, w negocjacjach między Ministerstwem Finansów a Ministerstwem Zdrowia i Opieki Społecznej, w celu ustalenia dotacji budżetowych na ubezpieczenie zdrowotne. Ponieważ dotacje stanowią stałą część całkowitych nakładów, wynik tych negocjacji jest równoważny określeniu poziomu krajowych wydatków na ochronę zdrowia. Uwzględniane są m.in. tendencje w finansowaniu szpitali i dochody lekarzy, a także sytuacja fiskalna kraju.
Podział wpływów jest negocjowany przez Wydział Spraw Medycznych Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Japońskiego Stowarzyszenia Medycznego. Inne stowarzyszenia zawodowe i szpitalne kierują swoje wnioski za pośrednictwem stowarzyszenia medycznego. Niestopiona zasada mówi, że względny udział dla każdego okręgu wyborczego (np. Szpitale kontra prywatni lekarze, chirurdzy kontra interniści) powinien być utrzymywany na możliwie stałym poziomie. Ta zasada ogranicza konflikt do minimum, sprawiając, że proces wydaje się zrównoważony i sprawiedliwy – żadna określona grupa dostawców nie jest nagradzana ani karana w dłuższej perspektywie
[hasła pokrewne: nfz rzeszów sanatoria kolejka, dolargan ulotka, dieta kopenhaska jadłospis pdf ]

Powiązane tematy z artykułem: dieta kopenhaska jadłospis pdf dolargan ulotka nfz rzeszów sanatoria kolejka